Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014

Παροξυσμός ή συνεννόηση;


ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Ο πολιτικός κύκλος που ξεκίνησε τον Μάιο του 2012 έχει εισέλθει στην τελευταία του φάση Οι εκλογές του Ιουνίου και οι ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου αποτύπωσαν την επιλογή των ανθρώπων να στηρίξουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και τη μύχια προσδοκία τους για αλλαγές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Εντός αυτού του κύκλου εξελίχθηκε αυτά τα χρόνια μια σύγκρουση, που τροφοδοτήθηκε από την άγονη επιθετικότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία παρά τη μεγάλη κυβερνητική αδυναμία δεν πέτυχε να προωθήσει αποτελεσματικά  το πολιτικό της σχέδιο.

Στους μήνες που έρχονται, θα ζήσουμε τον παροξυσμό της σύγκρουσης μεταξύ των δύο πόλων, που το τέλος της θα σημάνει και το τέλος του συγκεκριμένου πολιτικού κύκλου. Η φάση που θα ακολουθήσει θα έχει νέα πολιτικά χαρακτηριστικά. Ενώ  οι δύο πόλοι ετοιμάζονται για την επόμενη αναμέτρηση, όποτε αυτή γίνει τα δεδομένα, το ύφος και η ατμόσφαιρα της αναμέτρησης θα προσδιοριστούν από τη σχέση των πρωταγωνιστών με την πραγματικότητα και την αποτύπωση  της στον δημόσιο λόγο.

Στο μέτωπο αυτό θα δοκιμαστεί η νέα συνειδητοποίηση, κατά πόσο δηλαδή θα αποκρουστεί η έξαρση του λαϊκισμού στον οποίο διολισθαίνουν οι πρωταγωνιστές και ο οποίος κινδυνεύει να προσλάβει - λόγω της οριακότητας της πολιτικής φάσης - χαρακτηριστικά πολιτιστικής βαρβαρότητας, ως συντελεστής πολιτικής οπισθοδρόμησης.

Στον πυρήνα του παροξυσμού της σύγκρουσης βρίσκεται η ιδεοληπτική εμμονή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία εκφράζεται μέσα από τη διακηρυγμένη πρόθεση επανάληψης των βουλευτικών εκλογών, που με τη σειρά της αποτυπώνει τη μέγιστη αδυναμία της για πολιτικές συμμαχίες , στην οποία και τελικά θα προσκρούσει.

Η εμπειρία της κρίσης, μαζί με τη συνολική πολιτική αδυναμία της χώρας να αποδεχθεί και να διαχειριστεί τα προβλήματα της, οδηγεί στην ανάγκη μιας μεγάλης συνεννόησης. Αυτή η ανάγκη μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από την κάλπη. Η σωτηρία της χώρας, την οποία με πολιτική φιλαυτία διακηρύσσουν ηγετικές ομάδες, βρίσκεται μόνο στο χέρι των πολιτών. Απορρίπτοντας σχέδια παραπλάνησης και ανακόπτοντας κάθε προσδοκία αυτοδυναμίας, μόνο οι πολίτες μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο.

Σε κάθε περίπτωση, καμιά αφέλεια και καμιά αυταπάτη. Ο δρόμος που μας απομένει είναι ο δυσάρεστος δρόμος.
Το Βήμα της Κυριακής, 12/10/2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...